วันที่ 24 มีนาคม 2554 บอกตามตรงเลยว่ายังไม่ได้เตรียมของ

ทั้งที่ตั้งใจว่าจะเริ่มเดินทางเย็นวันนี้แล้ว ตั๋วรถยังไม่ได้จอง ที่พักยังไม่ได้มอง

ที่เที่ยวยังไม่ได้หา ยังไม่ได้แพลนอะไรทั้งสิ้น เอ..จะว่าไม่มีก็ไม่ใช่นะคะ มันเป็นไปตามนี้

 

วันที่ 24

ทุ่ม/ 2 ทุ่ม                เดินทางจากเชียงใหม่ --> อุดรธานี

 

วันที่ 25

เช้า                          เดินทางจากอุดร --> เวียงจันทน์

เที่ยง                       เดินหาที่พักได้แล้ว (มั้ง?) เช็คอิน

บ่าย                        เที่ยวพิพิธภัณฑ์ (เมืองหลวงยังไงก็ต้องมีแหละ)

เย็น                         กลับเข้าที่พัก หาอะไรกิน ฉลอง!

 

วันที่ 26

ทั้งวัน                      เดิน/เช่าจักรยานปั่นรอบเมือง (อารมณ์ลั้ลลา เหมือนเที่ยวคูเมืองเชียงใหม่)

เย็น                         ชิลล์ริมน้ำโขง (คงจะเหมือนชนวิวริมน้ำปิงมั้ง)

 

วันที่ 27

เช้า                          เก็บตก ช็อปปิ้ง บลาๆ ว่าไป

บ่าย                        กลับจากเวียงจันทน์ --> อุดร

เย็น                         นั่งรถอุดรกลับ --> เชียงใหม่

 

แหม...ใครๆได้มาเห็นคงอยากตามมาด้วยตายล่ะ แผนเที่ยวดูรัดกุมขนาดนี้ (ประชด!)

กึ่งๆว่าไปตายเอาดาบหน้า (ไม่ดีนะคะ อย่าเลียนแบบ

อย่างน้อยควรเตรียมตัวให้พร้อมว่าจะเดินทางยังไง จากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งยังไง

ใช้เวลาเท่าไหร่ จะได้ไม่เสียเวลา เสียอารมณ์ เหนื่อยเปล่าๆปลี้ๆ)

 

 

เที่ยงวันของวันที่ 24 เริ่มโทรศัพท์ไปถามบริษัทเดินรถจากเชียงใหม่ไปอุดร

มีเพียง 2 บริษัท หนึ่งในนั้นมีเสียงรำลือกันหนาหูมากว่าบริการ เอ่อ...ดีน้อยมาก

ดูได้ตามนี้ http://www.rottourthai.com/showthread.php?t=9378 (อันนี้เป็นแบบเบาๆ)

และประจวบเหมาะว่าวันนี้มีเพียงบริษัท จ นี้เท่านั้นที่มีรถไปอุดร เยี่ยมมากค่ะ Tongue out

เมื่อวางหูแล้ว เอาล่ะค่ะ เริ่มตื่นเต้นแล้วล่ะ จะได้เดินทางแล้วนะ! เดินทางคนเดียวด้วย!

ใจเต้นตึกตักๆ (เพิ่งเริ่มตื่นเต้นนะ Foot in mouth)

 

ตั้งใจไว้ว่าจะเดินทางแล้ว มายกเลิกเอาตอนนี้ก็ป๊อดสิคะ ไม่เอาๆ

กลับไปเก็บของใส่กระเป๋าตอนบ่ายสองโมง ตอนนั้นรื้อห้องซะกระจุย เพราะหาของไม่เจอ!

พาสปอร์ตอยู่ไหน? ไปกี่วัน? เอาไปกี่ชุด? สบู่,แชมพูขวดเล็กซุกอยู่มุมไหนว้าาาา Laughing

 

สุดท้ายแล้วเวลา 18.00 น. ก็มานั่งจ๋องรอรถอยู่ที่ช่อง 33 สถานีขนส่งอาเขตเชียงใหม่จนได้ เฮ้อ~

 

 

รถทัวร์ที่จอดช่อง 33 เป็นรถคันใหญ่ ดูใหม่ สะอาด VIP น่านั่งมาก อาจจะเป็นแค่ข่าวลือที่บริษัทนี้โดนโจมตีก็ได้นะ?

แต่หารู้ไม่ว่าเมื่อถึงเวลาขึ้นรถ มีคนมาตะโกนโหวกเหวก’ต้อน’ให้ผู้โดยสารรีบๆไปขึ้นรถ

ต้าเกือบจะวิ่งขึ้นคันที่เห็นแล้วเชียวนะ แต่เอะใจว่าทำไมไม่มีคนมาเปิดประตูรถเลยหว่า?

คนขับรถเห็นเราเก้ๆกังๆก็ตะคอกบอกด้วยความหวังดีให้วิ่งไปขึ้นรถที่จอดอยู่ในหลืบถัดจากรถหรูไปอีก 3 คัน

และที่นั่น ต้าก็ได้พบพาหนะคันใหญ่ ที่จะพาต้าไปยังมหานครอุดรธานี...

รถทัวร์เก่าๆ โทรมๆ ไม่ได้ล้าง และกลิ่นตุ่ยๆ อืม...ค่าโดยสาร VIP หลอกกันรึเปล่าคะ?

 

เอาเถอะค่ะ ถือว่าเรามาเอาบรรยากาศแบบแบคแพ็คเกอร์ ถึงมันจะแย่ไปบ้างแต่ก็ทำให้เราถึงที่หมายนะ

เรื่องบนรถถ้าให้เม้าท์คงต้องตั้งอีเอนทรี่ใหม่เลย เอาเป็นว่าต้าถึงอุดรธานีโดยสวัสดิภาพเมื่อเวลา 7.30 น. ของเช้าวันศุกร์พร้อมกับอายุ 22 ปีค่ะ Money mouth

 

ปล. คืนนั้นแผ่นดินไหว แม่โทรมาบอก และเพื่อนๆโทรมาถาม แต่ไม่รู้เรื่องค่ะ ยังนั่งอยู่บนรถอยู่เลย

 

 

ติดตามตอนก่อนหน้า

Once upon a time in Vientiane :: 1.เหลือเพียงฉันไม่เหลือใคร

 
หรือจะติดตามตอนต่อไป

Comment

Comment:

Tweet

อ่อ คืนแผ่นดินไหวเหรอ ตอนนั้น นั่งง่อมอยู่หน้าคอม วิ่งออกบ้านแทบไม่ทัน 55 นู๋กลัว

#5 By BoatmasterZZZ on 2011-04-16 02:25

ต้า ฟิต ชมัด เรย! เก๋. แะ สาวแม่สาวเนี่ย

#3 By T o' M @ ZZ u ครับ on 2011-04-04 10:12

ต้า ฟิต ชมัด เรย! เก๋. แะ สาวแม่สาวเนี่ย

#4 By T o' M @ ZZ u ครับ on 2011-04-04 10:12

เรารออ่านพร้อมความอิจฉาอัดแน่นเต็มอก...

(เราอยากเที่ยวมั่ง...)

#2 By ซับบาธ... on 2011-04-03 19:33

ไอ้หยาๆ ตื่นเต้น ๆ รอฟังต่อ

ตอนพี่ไปเชียงคาน พี่ก็ไปรถทัวร์ ที่พี่ไม่คุ้นเลย พี่ก็กลัวอยู่เหมือนกันนะว่าจะไม่ดีน่ะ

ตอนนั้นพี่ไปกับ อีสานทัวร์ ตอนแรกก็ลังเล ๆ ขอโทษนะครับ เพราะที่ขายตั๋วที่อาเขตมันดูซอมซ่อพิลึก แต่พอนั่งไปสักพัก ก็ปกติดี อาหารให้ก็ดีครับ มีทีวีจอใหญ่ด้วย สรุปว่าดีเกินคาดครับ วันนั้นเลยรอดตัวไป

มาคอนเฟิร์มกับอีสานทัวร์ครับ ^^question

#1 By อาเหลียง on 2011-04-03 17:24

ต้า View my profile

Recommend

Favourites