ต้า

วันนี้เป็นวันที่แท้จริงแล้วไม่เห็นจำเป็นจะต้องไปให้ความสำคัญนักก็ได้นะคะ

เอ๊ะ พูดอย่างนี้เหมือนหาเรื่องโดนตบ

ก็ปกติแล้วเราก็มอบความรักให้กับทุกคนอยู่แล้วไงคะ (รอดตัวไป)

เพียงแต่วันนี้อาจจะเป็นวันที่พิเศษขึ้นมา  ได้ยังไง... ไม่รู้ค่ะ

ไม่ค่อยสนใจด้วย เพราะมันใกล้สอบแล้วนี่นา อ้าววกเข้าตัวเฉยเลย 

จริงๆแล้วเมื่อวานนี้อยากจะอัพค่ะ แต่หมดแรงจริงๆ เพราะมันเป็นคาบสุดท้ายของการเรียน

อาจารย์ก็เลยคอมโบใส่ให้ไม่ยั้ง แถมนอกจากนั้นยังเจอข่าวดีกับข่าวร้ายด้วยค่ะ

จะฟังข่าวไหนก่อนดีคะ?

ถึงคุณตอบว่าจะฟังข่าวร้าย ต้าก็จะขอบอกข่าวดีก่อนค่ะ

ข่าวดีก็คือจองหอใหม่ได้แล้วค่ะ จะได้ย้ายหอแล้ว แต่อาจจะต้องเปลี่ยนที่อยู่ในการส่งโปสการ์ดด้วย

อะไรนะคะ? ไม่ใช่ธุระอะไรที่จะต้องมาบอกเหรอคะ?  ไม่อยากรู้งั้นเหรอคะ?

ก็แหม คนมันดีใจน่ะค่ะ เอาล่ะ ช่างเถอะ มาเจอข่าวร้ายกันดีกว่า

จริงๆจะว่าเป็นเรื่องไกลตัวก็ไกลตัวนะคะ แต่จะให้มันใกล้มันก็ใกล้ค่ะ

คือว่าเมื่อวานตอนเช้าคุณเพื่อนแพรมาบอกว่าเพื่อนของเขาเข้าโรงพยาบาลค่ะเพราะรถล้ม

ฟังดูเหมือนว่าอาการภายนอกไม่เป็นอะไรมากนะคะ มีแผลถลอกเล็กน้อย

แต่ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ หมอบอกว่าเขามีเลือดคั่งในสมองค่ะ ขนาดประมาณ 1 ซม.

มีเปอร์เซนต์สูงว่าจะต้องผ่า เพื่อนคนนั้นก็พอจะรู้จักกับต้าอยู่บ้างค่ะ

พอคุณแพรมาบอกก็ขอไปเยี่ยมด้วยคน เพื่อนคนนี้ตอนนี้นอนอยู่ sub I.C.U. ค่ะ

เป็นห้องผู้ป่วยกึ่งวิกฤติ นอนเพื่อรอดูอาการ ไปตอนนั้นเจอพ่อกับแม่เขาด้วย

เพื่อนๆที่สนิทกับเขาก็มาเยี่ยม ต้าเลยออกมาคุยกับพ่อแม่เขาข้างนอก

เพราะเดี๋ยวข้างในคนเยอะเกินไปจะรบกวนผู้ป่วยอื่นเปล่าๆ

ใน sub I.C.U. หดหู่มากค่ะ ถึงแม้จะเคยเข้าไปดูมาก่อนหน้านี้แล้วก็เถอะ

ผู้ป่วยส่วนใหญ่จะมีสายระโยงระยางห้อยอยู่ จะมีเสียงตี้ดๆและแอร์เย็นๆตลอดเวลา

แต่เพื่อนคนนี้ไม่เป็นไรค่ะ เขาไม่มีแผลอะไร สติก็ยังดีอยู่ รับรู้เวลา สถานที่ คุยรู้เรื่อง

ไม่มีสายห้อยแต่ก็ต้องอยู่โดยล้อมรอบด้วยผู้ป่วยคนอื่น มันน่าหดหู่ไหมคะ

เขาเวียนหัวค่ะก็เลยคุยอะไรด้วยได้ไม่นาน เพราะเพิ่งมาฟื้นเอาตอนวันถัดมาที่ส่งรพ.แล้ว

เราก็ได้แต่หวังว่าเขาจะไม่เป็นอะไรมากค่ะ

อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ทุกเวลานะคะ

สวัสดีวาเลนไทน์ค่ะ

เรดี้เครดิตตตตต